محلول آبگریز زایکوسیل

  • بررسی
  • مشخصات فنی و کاربردی
  • روش نصب/اجرا/مصرف
  • نظرات (0)

بررسی

محلول آبگریز زایکوسیل یک ترکیب ارگانو سیلان نفوذی واکنشی می باشد. این ترکیب با گروه های فعال خود با سطوح معدنی (غیر ارگانیک) حاوی گروه های سیلانول (Si-OH) مانند سیمان، بتن، سنگ، آجر، بتن مسلح و غیره واکنش داده و باعث تشکیل پیوند سیلوگزان (Si-O-Si) بین سطح و مولکول زایکوسیل می شود که موجب ایجاد یک سطح آب گریز پایدار می گردد. آب در تماس با سطوح کار شده با زایکوسیل دچار آلودگی نشده و هیچگونه ماده سمی را به داخل آب آشامیدنی وارد نمی نماید.

زایکوسیل حاوی ذرات نانومتری می باشد که طی اعمال به سطح مصالح بدون تغییر رنگ باعث ایجاد خاصیت آبگریزی سطوح می شود. سایز نانو ذرات موجود در محصول کمتر از ۱۰ نانومتر می باشد.

محلول آبگریز زایکوسیل تقریباً ۰/۵ تا ۱ میلیمتر به درون سطح نفوذ کرده و سطح سیلیسی رابه سطح آلکیل سیلوکزان (آب گریز) تبدیل می کند. در عین حال سطح زیرین قابلیت تنفس دارد و از پوسته پوسته شدن پوشش جلوگیری می شود. همچنین در برابر عوامل محیطی مانند گرما و سرما و اشعه فرابنفش نور خورشید مقاوم است. این محصول محلول در آب می باشد.

مشخصات فنی و کاربردی

حالت فیزیکی

مایع

رنگ

زرد کمرنگ

وزن مخصوص

1.01gr/cm³, در دمای 25 درجه سانتیگراد

دمای اشتعال

80°C

دمای انجماد

5°C

حلال رقیق کننده

آب

زمان خشک شدن کامل

برای افزایش سرعت خشک شدن می توان از لامپ های هالوژن یا IR استفاده نمود, زمان خشک شدن کامل بسته به دمای محیط بین 3 تا 7 روز خواهد بود

تاییدیه ها و گواهینامه ها

گواهی نانو مقیاس

موارد کاربرد

ایجاد خاصیت آب گریزی برای انواع سطوح ساختمانی نظیر سطوح بتنی، آجری، سنگی، سیمانی و سفالی

بسته بندی

بطری 1Kg, گالن 20kg

ابتدا سطح بخوبی از آلودگی ها تمیز شود. در مرحله دوم یک کیلو زایکوسیل در 20 لیتر آب آشامیدنی ( سختی کمتر از 1000ppm) رقیق شود. سپس محلول به روش اسپری و یا غرقاب و یا تزرق استفاده شود.

دیدگاه ها

 


اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “محلول آبگریز زایکوسیل”