دتکتور دود

دتکتور دود

دتکتور دود یا آشکارساز دود ابزاری است که برای حس کردن و آشکارسازی دود در سیستم‌های اعلام حریق بکار می‌رود. دتکتورهای دودی در انواع مختلفی نظیر نوع نقطه‌ای (که خود به دو نوع نوری و یونیزاسیون تقسیم می‌شوند)، نوع خطی و نوع نمونه بردار هوا وجود دارند که هر یک برای کاربری خاص خود مناسب می‌باشند.

دتکتور دود نوری با استفاده از یک حسگر نور و با ارسال علایم نوری به یک گیرنده (که درون خود حسگر است) میزان تغییر و کاهش نور رسیده را اندازه‌گیری می‌کند و اگر تغییر آشکاری در میزان نور دریافتی مشاهده شود، آن را به حریق تعبیر می‌کند. آشکارسازهای نوری برای تشخیص دودهای دارای ذرات درشت نسبت به آشکارسازهای یونیزاسیون مناسب‌ترند.

دتکتورهای دود یونیزاسیون شامل دو الکترود هستند و از هوای محیط به عنوان الکترولیت استفاده می‌کنند. چنانچه تغییر ناگهانی در غلظت هوای محیط روی دهد، حسگر آن را به حریق تعبیر می‌کند.در این آشکارسازها ذرات کوچک موجود در دود موجب کاهش جریان الکتریکی درون آشکارساز می‌شود. این نوع آشکارسازها برای تشخیص دودهای دارای ذرات بسیار ریز مناسبند.

دتکتورهای دود نمونه گیر قادر به آشکارسازی ذرات میکروسکوپی دود موجود در هوا با کشیدن هوا از طریق روزنه‌هایی که روی لوله‌های متصل به حسگر وجود دارد هستند.

دتکتور دود خطی که در بازار با نام آشکارساز بیم یا بیم دتکتور نیز شناخته می‌شود، معمولاً برای استفاده در فضاهای وسیع نظیر انبارها، سوله‌ها، لابی فروشگاه‌های بزرگ و سایر فضاهایی که دارای ابعاد بزرگ و ارتفاع بلند می‌باشند مناسبند. این نوع آشکارسازها در دو نوع انعکاسی و فرستنده-گیرنده وجود دارند.